ГРАБНУВАЧИ НА ЗАГУБЕНИОТ КОВЧЕГ
Индијанците Ховито се блиску.
Отровот е свеж. Три дена, Не следат.
Ако знаат дека сме овде, досега ќе не убиеја.
ЈУЖНА АМЕРИКА 1936
Овде настрада Форестал. -Пријател? -Соперник.
Беше добар. Беше многу добар.
Сењор, никој од онаму не излегол жив. Ве молам!
Сењор!
Застани! Избегнувај го светлото.
Форестал...
Брзо! Овде немаме од што да се плашиме.
Тоа и ме плаши.
Остани овде. -Да, сењор.
Фрли ми го камшикот! -Фрлете ми го идолот!
Нема време за расправии! Идолот за камшикот!
Дај ми го камшикот! -Адиос, сењор.
Адиос, тикварос.
Д-ре Џонс. Повторно ви го земам тоа што го најдовте.
А, мислевте дека се откажав.
Избравте погрешни пријатели. Овој пат ќе страдате
поради тоа.
Штета што Ховитите не те познаваат како јас, Белок.
Да, штета.
Би можеле да ги предупредите.
Ако го знаевте нивниот јазик.
Џок! Пали го моторот! Брзо!
Џок, пали го моторот!
Овде има едно змииште! -Тоа е мојот миленик Реџи.
Мразам змии! -Ама ајде, не биди дрцло!
НЕО значи ново. ЛИТИК...камен.
Да се вратиме на нашата гробница.
Се состои од среден премин и три простории.
Тоа не е грабеж. Во тој случај би била
тргната содржината на гробот. Тоа наоѓалиште многу ни
зборува...
за една од најголемите опсности во археологијата.
Не само физичка. Мислам на народните преданија.
Спрема локалната традиција таму е закопан златен ковчег.
Затоа наоѓалиштето е прекопано и во лоша состојба.
Но, третата просторија е недопрена. Благодарение
на неа и најдените предмети, имавме причини...
ТЕ САКАМ
...да ја одредиме староста на наоѓалиштето.
Има ли прашања? Тогаш, завршивме за денес.
Мајклсон, не заборавај. За наредниот пат, 4.и 5. поглавје.
Во канцеларијата сум во четврток, не во среда!
Го држев в раце, Маркус. -Што се случи? -Погоди.
Белок? -Те интересираат детали? -Ни најмалку.
Сигурно ја почитуваш Меѓународната спогодба
за заштита на антиквитетите. -Прекрасен е. Знам како да
дојдам до него. Може да го продаде единствено во
Маракеш. Ми требаат две илјади долари. -Слушај.
Имаш посетители. -Види.
Ги имам овие предмети. Добри се.
Музејот ќе ги купи како и обично. Да, убави се.
Вредат барем колку картата до Маракеш.
Те чекаат важни луѓе.
Воени разузнавачи. Пред мене знаеја дека доаѓаш. Се знаат.
Не сакаат да кажат што сакаат. -Зошто ме бараат?
Дали сум во неволја?
Д-ре Џонс, имаме многу слушнато за вас. -Навистина?
Професор по археологија, стручњак за окултно и...
како да се каже тоа? Набавувач на ретки
антиквитети. -Само така може да се каже. Седнете.
Стручњак сте за многу работи. -Ви предаваше проф.
Рејвенвуд во Чикаго, нели?-Да. -Знаете ли можеби каде е?
Сум чул гласини дека е во Азија. Немаме разговарано
десет години. Бевме пријатели, но се плашам дека сега не сме
во најдобри односи.
Д-ре Џонс, ова е строго доверлива работа. -Во ред.
Вчера попладне нашите луѓе во Европа пресретнаа
германска порака испратена од Каиро во Берлин.
Веќе две години нацистите праќаат археолози ширум
светот. Бараат разни верски артефакти. Хитлер е луд
по тоа. Изматуфен. Опседнат е со окултното. Еве со што се
занимаваат моментално. Ископуваат во пустината
кај Каиро. Имаме некои податоци, но не ги разбираме.
Можеби вие ги разбирате.
Напредуваме со Танис. У красниот врв. Стапот на Ра.
Равенвуд, САД. -Нацистите го откриле Танис.
Што значи тоа, Танис? -Се верува дека во Танис
е загубениот Заветен ковчег. -Што?
Ковчегот на Заветот. Во него Евреите ги носеа Десетте
заповеди. -Вистинските? -Да, оригиналните Десет заповеди
кои Мојсие ги донел од Хореб. И ги скрши,
ако верувате во тоа. Немате одено на веронаука? -Па...
Слушајте. Евреите ги ставија скршените плочи
во Ковчегот. Отидоа во Канан.
Го ставија во Соломоновиот храм. -Во Ерусалим.
Таму беше долго време. Во еден момент, исчезна.
Каде? -Никој не знае каде и кога. -Но, египетскиот
фараон...-Шишак. -Го нападна Ерусалим 980 година пред
новата ера. Можеби Ковчегот во вратија во Танис во
тајната просторија. Бунарот на душите. -Тајна?
Една година после враќањето на фараонот во Египет,
Танис го проголта пустината. Пустинска бура, траела една
година. настрадаа од Божјиот гнев.
Изгледа дека им се обративме на вистинските
луѓе. Знаете се за тој Танис. -Не баш. Рејвенвуд е
вистинскиот стручњак. Абнер прв сериозно го
обработи Танис, собрал некои остатоци.
Беше опседнат со тој град, но никогаш не го пронајде.
Г-нот Рејвенвуд ни е малку сомнителен. Нацистите го
ценат. -Глупости! Тој не е нацист. -Тогаш, зошто им
треба? -Веројатно го бараат врвот од стапот на Ра.
Мислат дека е кај Абнер. -Што е тоа поточно?
Стап, отприлика толкав. Никој не ја знае точната
должина. На врвот има прекрасен украс во облик
на сонце. Со кристал во средината. Стапот треба
да се однесе во една просторија во Танис.
Во неа е прикажан градот во минијатура.
Стапот се става на посебно место, во посебно време.
Кога сонцето ќе засјае, зракот поминува низ
кристалот и паѓа на минијатурата од градот.
На местото каде што е Бунарот на душите.
Каде што е ковчегот на Заветот.
Тоа го бараат нацистите! -Како изгледа тој ковчег?
Тука има фотографија.
Еве...
Господе! -Тоа го мислеа и Евреите.
Што е тоа што извира од него? -Молња, оган...
Божјата моќ.
Сега сфаќам зошто Хитлер е заинтересиран.
Во Библијата, Ковчегот ги уништува планините.
Големи пространства.
Војската која што го носи пред себе, е непобедлива.
У спеа, нели? -Сакаат да го побараш.
Да го најдеш Ковчегот пред нацистите. Спремни се добро
да ти платат. -А, Ковчегот после ќе му припадне на
музејот? -Да.
Ковчегот на Заветот! -Ништо не му е рамно.
Тоа е вистинската причина за нашето занимање со
археологијата.
Пред 5 години би го барал самиот. Ти се восхитувам.
Морам да го најдам Абнер. Мислам дека знам од каде
да почнам.
Мислиш дека таа е сеуште со него? -Можно е.
Но, Мерион треба да ти биде најмала грижа. -Како мислиш?
Луѓето го бараат загубениот ковчег на Заветот 3 илјади
години.
Тоа не треба да се сфати несериозно.
Никој не ги знае неговите тајни.
Такво нешто никогаш порано не си барал.
Сакаш да ме заплашиш? Звучиш како мајка ми.
Долго се познаваме. Не верувам во магии
и суеверија. Барам предмет кој е многу важен за
историјата. А, ти ми зборуваш за злобните моќи?
Освен тоа, знаеш дека сум внимателен.
Мило ми е што сте повторно со нас, д-ре Џонс. -Фала.
Здраво, Мерион.
Индијана Џонс.
Знаев дека еден ден ќе се појавиш.
Никогаш не се сомневав во тоа.
Зошто дојде во Непал?
Ми треба нешто што твојот татко го најде.
Во последните десет години те замразив.
Не сакав да те повредам. -Бев дете! Заљубено!
Расипан си! -Знаеше што правиш. -Сега знам!
Губи се од овде!
Не мораш да бидеш среќна кога ќе ме видиш,
но можеби сега можеме да си помогнеме.
Ми треба бронзен украс, толкав, со дупка во средината,
во која што има кристал. Знаеш на што мислам? -Да.
Каде е Абнер? -Мртов е.
Жалам. -Знаеш ли што ми направи? Ми го упропасти
животот. -Веќе реков дека жалам. -Кажи повторно!
Жалам. -Сите жалат. На Абнер му беше жал што ме
влечкаше по светот во потрага по старудии. Мене ми е жал
што сеуште сум овде. На сите им е жал.
У красот не е вреден. Ќе ми го дадеш ли?
Можеби. Не знам каде е. -Можеби ќе го најдеш.
За три илјади долари.
Со тоа ќе можам да се вратам. Но, не во голем стил.
Ќе добиеш уште две. Важен ми е.
Верувај ми. Знаеш на што мислам и знаеш каде е.
Дојди утре. -Зошто? -Бидејќи јас така велам.
Се гледаме утре, Индијана Џонс!
Добровечер, г-ѓице. -Затворено е.
Не сме жедни...
Што сакате? -Истото што го сакаше и вашиот пријател,
Се надевам дека сеуште не го добил тоа што го сакаше.
Зошто? Давате ли повеќе? -Секако...
Дали е сеуште кај вас?
Не. Но, знам каде е.
Сакате ли пијачка? -Огнот ќе изгаси.
Зошто не ми кажете каде е украсот? -Слушај, Хер.
Не знам на какви луѓе сте навикнале, но мене никој
не ми наредува. -Г-ѓице Рејвенвуд...
Ќе ви покажам на што сум навикнал.
Ник!
Пуштете ме!
Тргни ги тие гнасни шепи од мене!
Чекајте. Можеме да се договориме. -Повеќе не.
Не ви треба тоа.
Чекајте...
ќе ви кажам се!
Знам дека ќе кажеш...
Пуштете ја!
Виски...
Застрелај ги...
двајцата.
Медалјонот!
Џонс, со тебе навистина е забавно! -Неверојатна си!
Да? Додека не ги добијам своите 5 илјади долари,
ќе добиеш и повеќе од што бараш.
Јас ти сум проклет партнер!
Каиро, рај на земјата!
Тишина! Смирете се. Од каде ви е тоа животно?
О, не...
Сладок е. Прекрасно животинче.
Тогаш, добредојден е.
Не морате да го задржувате поради мене.
Знаев дека ќе те сакаат Германците.
Најдобар копач си во Египет.
Не им е важен мојот квалитет.
Ги најмија сите работници во Каиро. Ископувањето е
прилично опсежно. Ги најмуваат најдобрите,
а плаќаат мизерно. Како фараоните.
Кога ја пронајдоа собата со минијатурата? -Пред 3 дена.
Не знаат ништо. Освен еден.
Тој е многу паметен. Француски археолог.
Како се вика? -Тие го викаат Белош.
Белок! -Германците се во голема предност.
Наскоро ќе го откријат Бунарот на душите.
Нема без ова.
Кој може да ни каже што значат симболиве?
Можеби знам еден кој што ќе ни помогне.
Инди, нешто ме измачува.
Што? -Ковчегот.
Ако е во Танис, не би требало да биде допрен од
човечка рака. Смртта секогаш го опкружувала.
Не е од овој свет.
Зарем ни треба мајмунот? -Ме зачудуваш.
Така зборуваш за нашето дете? Си личите.
А, во паметот личи на тебе.
Заприметив. -Паметно детенце.
Каде ќе одиш? -Не се грижи. У рма?
Одиме, дојди. Мерион. -Што е тоа? -У рма. Се јаде.
Хајл Хитлер!
Како тоа да немаш жена и многу деца како Салах?
Кој вели дека немам!
Јас. Тато веќе одамна те прочита.
Рече дека си пусти-куќа. -Бил великодушен.
И најдарежливиот човек. -Те сакаше како син.
Мораше да се потрудиш за да го одбиеш.
Доволна беше само ти.
Мерион, бегај! Наведни се!
Добро!
Мерион!
Овде сум, Инди! -Да поминам!
Помош!
Не можете така со Американка! Инди!
Индијана Џонс! Помогни ми!
Џонс!
Инди!
Вози!
Мерион...
Д-ре Џонс, еден човек во барот сака да разговара
со вас. Дојдете со нас.
Вие ме барате?
Белок...-Добар ден, д-ре Џонс. -Би требало да те убијам
веднаш. -Имаме премногу друштво.
Арапите не ги интересира дали ќе се убиваме меѓу себе.
Нема да се замешаат.
Јас не ја замешав девојката. Седи додека не си паднал.
Можеме барем да се однесуваме цивилизирано.
Гледам дека и понатаму бираш еднакви пријатели.
Чуден крај. После толку стимулативни средби.
Замалку да почнам да жалам за тоа.
Каде ќе најдам нов противник на мое ниво?-Во канализација.
Ние двајцата сме многу слични. Археологијата е наша
религија. Но, и двајцата скршнавме од патот на
чистата вера. Методите не ни се многу различни како што
ти си замислуваш. Јас сум твој одраз.
Малку фали да станеш како мене, да зачекориш во мрак.
Сега си веќе гнасен. -Знаеш дека е така. Убаво.
Погледни. Безвредна работа. 10 долари кај уличните
продавачи. После илјада години во песокот,
ќе биде непроценливо. Како Ковчегот.
Луѓето ќе убиваат за него, луѓето како нас.
А, твојот шеф, Фирерот? Зарем нема тој да го преземе?
Се во свое време. Кога јас ќе завршам со него.
Сфаќаш ли што е Ковчегот? Направа за комуникација.
За разговор со Господ. А, скоро го имам в рака!
Сакаш да разговараш со Господ?
Ќе одиме заедно кај него! Не ми преостана ништо друго.
Стрико Инди, дојдете брзо дома!
Наредниот пат ќе ти треба нешто повеќе од деца
за да се спасиш!
Знаев дека си таму. Подобар сум од маринец, а?
Мерион е мртва. -Знам.
Жалам. Животот продолжува! Тоа е вистината!
Имам многу да ти кажувам. Прво да ги однесеме дома,
а потоа одиме кај старецот.
Не знам како успеал Белок. Од каде му е копијата,
без фотографии? Нема дупликати.
Ќе ти кажам што видов. Баш таков украс.
Но, рабовите беа погруби. Французинот на средина
вметна кристал. Околу него од едната страна беа
релјефни симболи. Такви.
Рачунаа во собата со минијатурата? -Утрово.
Белок и Германецот Дитрих.
Потоа наредија копање на ново место. Малку подалеку.
Бунарот на душите. -Дојдете, погледнете!
Седнете! -Што е?
Предупредување. Да не го допираме Ковчегот.
Дали тука пишува колку е долг стапот?
Да. Стар начин на мерење. Тоа значи висина од
6 кадами. -Околу 130 см. -Чекајте!
И се одзема еден кадам во чест на еврејскиот Бог на
кој што му припаѓа Ковчегот.
Рече дека украсот ги имаше симболите само од едната
страна. Сигурно?
Стапот на Белок е предолг. -Копаат на погрешно место!
Расипани урми.
Ви реков сеуште да не јавувате ништо во Берлин.
Археологијата не е егзактна наука. Не можете да ги
предвидите настаните. -Фирерот не е стрплив.
Бара чести извештаи. И очекува напредок!
Рековте...-Ништо! Не ветив ништо, реков дека има надеж.
Освен тоа, со податоците со кои располагам, пресметав
точно.
Не се шегуваат.
Кога сонцето ќе ја осветли собата со минијатурата?
Во 9 часот. -Тоа е наскоро.
Каде копаат за да го најдат Бунарот? -На ридот.
Минијатурата е онаму. -Одиме.
Салах!
Давај вода..!
Што е пријателе? Сакаш уште вода? Ќе ти донесам.
Сакате уште вода? Ќе донесам, нема проблем.
Мислев дека си мртва. Изгледа ги заменија кошевите.
Дали си повредена? -Не! Одврзи ме, брзо!
Сега ќе се вратат.
Сечи го јажето! Брзо! Само ме прашуваат што знаеш.
Што е? Одврзи ме! -Знам каде е Ковчегот. -Овде е?
Доаѓам со тебе! Одврзи ме! -Ако те поведам, ќе не бараат.
Мораш да ме спасиш! Да не си луд?
Жалам многу. Но, се ќе пропадне ако не бидеш мирна.
Ќе се вратам по тебе.
Онаму.
Кој знае? Можеби Ковчегот чека скриен во некое
предворје.
Можеби ни бега некој клучен податок. -Можеби девојката
го знае.
И јас мислам. Со години го имаше оригиналниот украс.
Можеби знае многу. Со вистинска мотивација.
Ви велам, не знае ништо.
Се чудам што сте толку меки. Не ве прати таков углед.
Без гајле, имам вистински човек за таа работа.
Хајл Хитлер.
Инди, дојди! Наидовме на камен!
Тргнете го песокот! Најдете ги рабовите!
Така! Гледаш ли? -Подметнете ги шипките!
Вовлечете ги под плочата! Така! Внимателно!
Внимателно!
Извини.
Зошто се движи подот?
Дај ми го факелот.
Змии. Зошто баш змии?
Аспии. Многу отровни.
Оди ти прв.
Не можеш да побегнеш. До крајот на пустината
има 3 недели пешачење. Касни нешто.
Извини што се такви. -Без храна и вода.
Пријателите ти се супер.
Моментално се нужно зло. Не ми се пријатели.
Но, со вистински врски, ниту во овој дел од светот
не сме нецивилизирани.
Преубав е. -Би сакал да те видам во него.
Да не ти се верува.
Добро.
Имаш ли некоја пијачка?
Немаш многу време. Ќе дојдат да те повредат.
Нема да можам да ги спречам.
Освен, ако не ми дадеш нешто со што ќе можам
да ги смирам.
Некој податок со кој што ќе те заштитам од нив.
Реков се што знам. Не сум му верна на Џонс.
Досега ми донесе само проблеми.
Мерион, преубава си.
Мислам дека не ни треба придружба.
Полека...
Спуштајте го уште. Внимателно!
Инди, се е во ред?
Нежно, момци!
Ти реков дека се ќе биде во ред!
Дојди, Салах!
Тури.
Што е ова, Рене? -Пораснав со него.
Семеен производ.
Морам да одам...
Драг си ми. Можеби некогаш ќе се сретнеме во некоја
поповолна ситуација.
Повторно се среќаваме, г-ѓице. Сите вие Американците
сте исти.
Премногу се дотерувате за погрешни пригоди.
За што ќе разговараме?
Држете! -Полека!
Тврдоглав сте како и таа. -Премногу ви е мила.
Вашите археолошки методи премногу примитивни.
Со булдожер би копале за порцеланска шолја.
Херман, разбуди ги твоите луѓе!
Факелите се гасат. -Качувај се.
Салах! -Добар ден!
Д-ре Џонс, што правиш на такво грдо место?
Слези, па да ти покажам! -Фала ти, но задоволни сме
овде каде што сме. Нели? -Да, задоволни сме овде.
И повторно е мое она што накратко беше твое.
Ваков крај ти одговара. Ќе станеш дел од ова
наоѓалиште. Кој знае!
За илјада години можеби ќе вредиш нешто!
Кучкин син! -Се брзаме. Во Берлин нестрпливо го
чекаат пронајденото богатство. Но, нема да ве
оставиме сам во такво грдо место.
Пушти ме! Престани!
Држи се!
Немој да паднеш!
Предавнику! Пушти ме!
Помош! Змии!
Пази каде газиш!
Девојката беше моја! -Важна е само нашата мисија!
Понекогаш се прашувам дали тоа ви е јасно.
Не ни било судено, драга.
Гадови, ќе ви се одмаздам за ова! -Збогум, Индијана Џонс.
Не!
Земи. Замавни на се што лази. -Фала.
Целиот под лази!
Инди! -Исусе!
Тој ти го даде ова? -Се обидував да избегам.
Не со твоја помош. -Колку се трудеше?
Каде беше ти? -Пази!
Што правиш? -Мораме да го одржиме огнот!
Како ќе излеземе од овде? -Смислувам начин.
Смислувај побрзо!
Каде ќе одиш? -Низ ѕидот. Спреми се за бегство,
па како сака нека заврши. -Што?
Инди!
Не ме оставај сама!
Инди! -Спреми се! -Факелот ќе се угасне!
Инди!
Мерион, погледни!
Се спремаат да го носат со авион. Ќе го дочекаме
Ковчегот во авионот.
Да наздравиме за нашиот успех во пустината.
За Ковчегот! -Кога ќе бидеме многу далеку.
Еј, ти! Дојди ваму!
Дојди! Ајде, момче, дојди ваму!
Инди!
Останете со Ковчегот!
Пази!
Господе! -Мерион! -Не можам да излезам!
Отвори! -Не можам! -Јас ќе отворам, тргни се!
Однесете го Ковчегот! Товарете го на камион!
Ќе полетаме од Каиро! Со силна заштита!
Џонс!
Пријателе! Толку сум среќен што не сте мртви!
Инди, немаме време! Ковчегот го товарат во камион за Каиро!
Кој камион?
Тргнувај!
Врати се во Каиро и најди превоз за Англија.
Брод, авион, било што. Ќе се најдеме кај Омар. Чекајте ме.
Одам по камионот. -Како? -Не знам. Ќе смислам по пат.
Пази, луѓе!
Идиоти!
Конечно се е средено. -Ковчегот? -Натоварен е.
Сега и ти дојде. Или она што остана од тебе.
Дали им веруваш? -Да.
Г-не Катанга!
Ова се моите пријатели. Тие ми се семејство.
Однесувај се добро со нив. -Ќе им ја отстапам мојата
кабина. Г-не Џонс, сум слушал многу за вас. Изгледате баш
онака како што ве замислував!
Збогум.
Внимавајте еден на друг. Веќе ми недостигате.
Добар мој пријателу.
Салах.
Ова е за Фаја.
Ова е за децата, а ова е за тебе.
Фала ти.
Каде беше? -Малку се средував.
Од каде ти е тоа? -Од него. -Од кој? -Од Катанга.
Имам чувство дека не сум првата жена на бродов.
Убаво е. -Навистина? -Да. -Да? -Да!
Молам?
Чекај! Не ми треба помош. -Ти треба.
Си се изменил за 10 години. -Не се важни годините,
туку истрошеноста.
Не ми треба негувателка! Само сакам да спијам. -Ајде!
Пушти ме.
Што е тоа? -Тргни се. Да, боли! -А, ова?
По ѓаволите, каде не те боли?
Овде!
И овде!
Ниту тука не е страшно...
Овде...
Џонс!
Навистина не ни оди.
Што е? -Моторите застанаа. Ќе видам што е.
Што е? -Важни пријатели. -Срање!
Девојката и вие мора да исчезнете. Скријте се во
теретната просторија. Брзо!
Не ме допирај!
Каде е Џонс? -Сеуште не го најдовме. -Џонс е мртов.
Го убив. Не ни беше од корист. Девојката можеме да ја
продадеме. За добра цена.
Ако сакавте да го земете тој товар,
земете го и одете во мир. Но, оставете ни ја девојката,
да го надополниме загубеното! -Дивјак!
Не можете ништо да барате. Ќе земеме тоа што сакаме.
Потоа ќе одлучиме дали ќе ви го потонеме бродот.
Девојката доаѓа со мене. Како дел од мојата
надокнада. Фирерот ќе се согласи.
Ако не бидам задоволен, ваша е. Нема да губам
пове-е време на неа. Дозволете.
Не можам никаде да го најдам г-нот Џонс. -Мора да е некаде.
Барајте пак.
Го најдов. -Каде е? -Ене го!
Добар ден!
Зошто спиеш? Види се како изгледаш!
Изгледаш како свиња!
Се подготвивме спрема вашите упатства.
Пренесете го Ковчегот.
Господине...
Не сум воодушевен со помислата на тој
еврејски обред. Дали е неопходен? -Слушајте.
Дали повеќе би сакале да го отворите Ковчегот пред
Фирерот во Берлин? И дури тогаш да дознаете што има
внатре? Дали ја завршивте задачата и му го донесовте
вистинскиот Ковчег?
Еј!
Џонс! -Ќе го кренам Ковчегот во воздух.
Дури и мене ме изненадува твојата упорност.
Ќе ги оцрниш платениците.
Д-ре Џонс...
Не можете да побегнете од островот.
Зависи од сите нас. Ја сакам само девојката!
Ако одбиеме? -Фирерот нема да добие ништо.
Тргнете се, сите.
Добро, победи! Разнеси го!
Не приоѓајте!
Разнеси го! Нека му се врати на Господ!
Целиот живот се стремиш за вакво откритие.
Во Ковчегот е невидено богатство.
И двајцата подеднакво сакаме да видиме што има внатре.
Ние само поминуваме низ човештвото.
Од ваквите работи е создадена историјата.
Прави како ти е волја.
Мерион, не го гледај.
Затвори ги очите и не ги отворај што и да се случи.
Прекрасно!
Инди! -Не гледај, не ги отворај очите!
Мерион...
Ја задолживте земјата.
Веруваме дека сте задоволни со надокнадата.
Да, но ситуацијата е неприфатлива. -Завршивме.
Каде е Ковчегот?
За тоа веќе зборувавме. На сигурно е.
Од кого? -Мораме да го проучиме.
Извор е на необјаснета моќ.
И ќе го проучиме, ве уверувам во тоа.
На тоа веќе работаат врвни стручњаци.
Кој? -Врвни стручњаци.
Што се случи? Не изгледаш баш среќно.
Бирократски будали! -Што рекоа?
Не знаат што имаат.
Јас знам што имам. Дојди, те честам пијачка.
Пијачка. Знаеш?
К Р А Ј